Je doet zó hard je best. Waarom krijg je dan geen rust in je hoofd?
Je probeert begripvol te zijn, ruzie te voorkomen en het voor iedereen goed te doen. Ondertussen lees je over narcisme, zoek je hulp en probeer je jezelf steeds opnieuw bij elkaar te rapen,
maar één bericht, één opmerking of die stilte kan genoeg zijn
om je hoofd weer op volle toeren te laten draaien.
En juist dát maakt je zo moedeloos.
Je doet toch alles wat je kunt, waarom lukt het
dan niet om hier eindelijk los van te komen?
Niet omdat je niet hard genoeg je best doet.
Na narcistisch misbruik heb je soms iets anders nodig
dan nóg harder je best doen.




