━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
Misschien herken je het gevoel dat er plots iets verandert in de relatie zonder dat er een echt gesprek heeft plaatsgevonden.
De ander zegt niet wat er scheelt, legt niet uit wat er aan de hand is en geeft je geen kans om samen naar een oplossing te zoeken, maar trekt zich terug in een stilte die steeds zwaarder begint te wegen.
Misschien krijg je geen antwoord meer op je berichten, worden jouw vragen genegeerd of voel je dat de ander bewust afstand creëert terwijl jij probeert te begrijpen wat er precies gebeurd is.
Daardoor blijf je vaak achter met een hoofd vol vragen waarop niemand antwoord geeft.
Je vraagt jezelf af of je iets verkeerd hebt gedaan, of je misschien te ver bent gegaan of dat je iets over het hoofd hebt gezien. En omdat er geen gesprek mogelijk lijkt te zijn, begin je vaak steeds meer naar jezelf te kijken om een verklaring te vinden voor wat er gebeurt.
Wat veel mensen op dat moment niet beseffen, is dat stilte niet altijd bedoeld is om tot rust te komen of even afstand te nemen.
Soms wordt stilte gebruikt als een vorm van controle.
Een manier om macht uit te oefenen, schuldgevoel op te wekken of ervoor te zorgen dat jij degene wordt die opnieuw contact zoekt, excuses aanbiedt of jouw eigen behoeften aan de kant schuift om de verbinding te herstellen.
Wanneer stilte op die manier wordt ingezet, spreken we van de silent treatment.
Een manipulatietechniek die binnen narcistische en toxische relaties vaak gebruikt wordt om controle te behouden zonder dat er één woord hoeft uitgesproken te worden.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

